Translate

Σύγχρονοι γονείς: Είναι καλύτεροι από τους παλαιότερους;

Πρόσφατες έρευνες ανατρέπουν την εικόνα που υπάρχει για τους σύγχρονους γονείς που τους θέλει αδιάφορους και ανεύθυνους. Στην πραγματικότητα αποδεικνύεται ότι είναι πολύ πιο ευσυνείδητοι απ’ ό,τι πριν από 20 χρόνια και επιλέγουν να περνούν ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους.   Το πιο σημαντικό για τη μητέρα είναι να βλέπει τα παιδιά της να χαμογελούν και στις όμορφες στιγμές τους να βρίσκεται κι εκείνη μαζί τους. Η σημερινή μητέρα επιδιώκει να κάνει με τα παιδιά της διαφορετικά πράγματα, να τους δίνει νέες εικόνες και ερεθίσματα που ξεφεύγουν από την καθημερινότητα και βοηθούν στην εξέλιξη της προσωπικότητάς τους. Είναι επίσης αποφασισμένοι οι σημερινοί γονείς να παρέχουν στα παιδιά τους τα σωστά εφόδια και γι’ αυτό ανησυχούν περισσότερο απ’ ότι οι γονείς τους ανησυχούσαν για εκείνους.     
Αυτά ήταν τα βασικότερα συμπεράσματα μιας μελέτης που πραγματοποίησαν ακαδημαϊκοί του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης στη Μεγάλη Βρετανία, για λογαριασμό του φιλανθρωπικού ιδρύματος Νuffield Foundation. Αρχικός σκοπός της έρευνας ήταν να κατανοηθεί η αύξηση των κρουσμάτων αντικοινωνικής ή και παραβατικής συμπεριφοράς στην εφηβική ηλικία.    
Εξέτασαν λοιπόν τι συμβαίνει εντός και εκτός σπιτιού και κατέληξαν πως κακώς το οικογενειακό περιβάλλον αντιμετωπιζόταν ως ο κυριότερος παράγοντας που προκαλούσε το φαινόμενο, καθώς οι σύγχρονοι γονείς είναι πολύ πιο συνειδητοποιημένοι αναφορικά με τις υποχρεώσεις τους.   Οι ερευνητές της Οξφόρδης υποστήριξαν ότι η υπεροχή των σύγχρονων γονέων οφείλεται σε ποικίλους λόγους. Οι βασικότεροι είναι ότι οι οικογένειες τείνουν να γίνονται μικρότερες, οι γυναίκες να γεννούν αργότερα και η αναλογία των παιδιών που ζουν με τον ένα μόνο γονιό έχει τριπλασιαστεί από τις αρχές του ’70, φθάνοντας το ποσοστό του 24%. Τα παραπάνω ευρήματα δεν αφορούν μόνο τους Βρετανούς.   
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ανάλογη είναι η κατάσταση και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το ποσοστό των γυναικών που αποφάσισαν να γίνουν μητέρες σε ηλικία 35 με 39 ετών το 1979 ήταν 22,5% ενώ το 1999 είχε φθάσει το 41,9%.   Επίσης, ο αριθμός των ανδρών αλλά και των γυναικών που επιλέγουν να παντρευτούν μετά τα 30 έχει αυξηθεί σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1980. 28.672 γυναίκες και 18.731 άνδρες ηλικίας από 30 μέχρι 35 ετών παντρεύτηκαν το 2006, ενώ συνολικά πραγματοποιήθηκαν 57.802 γάμοι.   
Αν και κάποια από αυτά τα στοιχεία δείχνουν μία αρνητική εξέλιξη, στην ουσία δεν είναι. Η προηγούμενη γενιά αντιμετώπιζε πολλά βιοτικά προβλήματα. Πολλά παιδιά παρόλο που η μητέρα βρισκόταν στο σπίτι, στην ουσία μεγάλωναν μόνα τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπαιρναν τη στοργή και την αγάπη που έπρεπε, αλλά ότι οι δυσκολίες της εποχής, σε συνδυασμό με την απουσία γνώσεων γύρω από την ανατροφή τους, καθιστούσαν πολλές φορές ανέφικτη την κατανόηση των βαθύτερων αναγκών των παιδιών.   
ΔΟΥΛΕΙΑ Vs ΠΑΙΔΙΑ Η ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και την ανατροφή των παιδιών όσο δύσκολη και αν φαίνεται δεν είναι ακατόρθωτη. Ο καθένας μπορεί να βρει μία λύση ώστε πράγματα που είναι ουσιαστικά και βασικά, να μη μένουν πίσω. Να καθιερώσει, για παράδειγμα, να τρώει μαζί το πρωινό η οικογένεια ή να ακολουθείται το οικογενειακό μεσημεριανό γεύμα τα Σαββατοκύριακα. Επίσης οι γονείς έχουν καταλάβει πλέον ότι το θέατρο αποτελεί πηγή γνώσης και αυτό φαίνεται από το αυξανόμενο ενδιαφέρον τους για θεάματα που παρέχουν και γνώση, όχι μόνο ψυχαγωγία. Οι παιδικές παραστάσεις θεάτρου είναι πλέον «ισάξιες» με τις αντίστοιχες παραστάσεις για μεγάλους από πλευράς ζήτησης και ο κύριος λόγος είναι τα μηνύματα για τις ηθικές αξίες που περνούν.   Είναι δε χαρακτηριστικό ότι οι γονείς τις περισσότερες φορές συνοδεύουν τους μικρούς θεατές. Είναι δίπλα στο παιδί, τις περισσότερες φορές μάλιστα και οι δύο. Έτσι είναι το σωστό άλλωστε. Η παράσταση που είδαμε, μόνο τότε ολοκληρώνεται, όταν γίνει ένας διάλογος με το παιδί γύρω από αυτή.     
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Οι σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών παρουσιάζονται καλές σε ένα γενικό επίπεδο. Στο παρελθόν τα παιδιά εργάζονταν σκληρά τόσο έξω όσο και μέσα στο σπίτι. Παράλληλα, η απουσία επικοινωνίας για θέματα που αφορούσαν τα παιδιά και η μη επίδειξη συναισθημάτων (στην πλειοψηφία των οικογενειών) ήταν χαρακτηριστικό γνώρισμα της σχέσης γονιών - παιδιών.    Σήμερα η κυπριακή οικογένεια χαρακτηρίζεται από ένα έντονο παιδοκεντρισμό αφού, τα παιδιά έχουν πάψει να συμμετέχουν σε εξωοικιακές εργασίες και στις πλείστες μάλιστα περιπτώσεις δεν συμμετέχουν καθόλου στον καταμερισμό εργασίας για δουλειές που αφορούν το σπίτι. Βεβαίως η οικονομική κρίση, χωρίς να έχει παρουσιαστεί ακόμα καμιά σχετική έρευνα, υπολογίζεται ότι θα αλλάξει και αυτά τα δεδομένα, αφού ήδη πολλοί νέοι ψάχνουν την τύχη τους εκτός Κύπρου. Επίσης, οι επικοινωνιακές σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών έχουν βελτιωθεί σημαντικά αφού σήμερα υπάρχει περισσότερη επικοινωνία, κατανόηση και διαχυτικότητα εκ μέρους των γονιών.   Το μεγάλωμα ενός παιδιού δεν αποτελεί κοινωνική υποχρέωση, αφού ο γάμος είναι πλέον συνειδητή επιλογή. Υπάρχει ευαισθησία για τα δικαιώματα του παιδιού όπως και σεβασμός σε αυτό, ως πρόσωπο με ανάγκες.   Περιοδικό Life, Τεύχος 63 - 
See more at: http://elita.philenews.com/el-gr/psychology-eidiseis/269/16973/synchronoi-goneis-einai-kalyteroi-apo-tous-palaioterous#sthash.ahROUJna.dpuf

Όταν τα παιδιά μάς δουν να κάνουμε σεξ.

Η στιγμή που το παιδί μπαίνει στο δωμάτιο, ενώ το ζευγάρι απολαμβάνει τη σεξουαλική πράξη μπορεί να μην είναι μια εμπειρία που έχουν όλοι οι γονείς ζήσει, σίγουρα όμως, δημιουργεί ανησυχία στους περισσότερους.

Τι συμβαίνει όμως εάν ένα παιδί γίνει αυτόπτης μάρτυρας της σεξουαλικής σκηνής των γονέων του; Έχει όντως προκληθεί ένα τραύμα οι συνέπειες του οποίου θα το συνοδεύουν για το υπόλοιπο της ζωής του; Οι ειδικοί τονίζουν πως κάτι τέτοιο δε συμβαίνει σε καμία περίπτωση, αλλά διευκρινίζουν πως ανάλογα με την ηλικία του παιδιού οι γονείς θα αναγκαστούν να δώσουν εξηγήσεις. Προσθέτουν μάλιστα ότι πρόκειται για μια αρκετά συχνή γονεϊκή εμπειρία που αποτελεί, εκτός των άλλων, ένα πολύ καλό παράδειγμα του γιατί είναι σημαντικό όλοι μέσα στην οικογένεια να χτυπάνε την πόρτα πριν μπούνε σε ένα δωμάτιο και να σέβονται πάντα τον προσωπικό χώρο του άλλου. Πριν όμως πουν οτιδήποτε στο παιδί, οι γονείς θα πρέπει να διασαφηνίσουν τι ακριβώς είδε και άκουσε και σε ποιο βαθμό θέλει να μάθει τι ακριβώς συνέβαινε. Βέβαια, η διατύπωση των ερωτήσεων θα πρέπει να είναι αντίστοιχη με την ηλικία του παιδιού.

Στην περίπτωση των βρεφών για παράδειγμα, οι ειδικοί συμφωνούν ότι ιδιαίτερα εάν το ζευγάρι κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με το μωρό του, μπορεί να είναι σεξουαλικά δραστήριο, είτε αυτό κοιμάται, είτε ακόμα κι εάν είναι ξύπνιο. Τα βρέφη δεν μπορούν να επεξεργαστούν τι κάνουν οι γονείς, συνεπώς δεν έχει καμία σημασία για αυτά.

Στην περίπτωση των νηπίων οι γονείς θα απευθυνθούν στα παιδιά ανάλογα με την αντίδραση τους. Κάποια παιδιά αδιαφορούν η το ξεχνούν , ενώ άλλα μπορεί να αντιληφθούν ότι κάτι βίαιο και τρομακτικό συμβαίνει. Στη δεύτερη περίπτωση είναι σημαντικό οι γονείς να καθησυχάσουν το παιδί και να τονίσουν ότι αγαπιούνται και ότι σε καμία περίπτωση δεν θέλει ο ένας να πονέσει τον άλλο. Εάν το παιδί δεν έχει παραπάνω ερωτήσεις είναι καλύτερο να αφήσουν το ζήτημα ως έχει.

Η περιέργεια των παιδιών αυξάνεται στην ηλικία του δημοτικού σχολείου, αλλά ταυτόχρονα επιλέγουν να κρατούν απόσταση από το ζήτημα. Είναι σημαντικό το παιδί να οδηγεί τη συζήτηση γύρω από το σεξ ανάλογα με το βαθμό στον οποίο μπορεί να τη διαχειριστεί. Έαν οι γονείς δουν ότι έρχεται σε αμηχανία, είναι καλό να αφήσουν τη συζήτηση αυτή για αργότερα.

Στο τέλος της παιδικής και στην αρχή της εφηβικής ηλικίας, τα περισσότερα παιδιά γνωρίζουν τι συμβαίνει και συχνά εκφράζουν αηδία και δυσαρέσκεια εάν τύχει να μπουν κατά λάθος στο δωμάτιο των γονέων την ακατάλληλη στιγμή. Αυτή ωστόσο, είναι η κατάλληλη στιγμή για να μεταδώσουν οι γονείς στα παιδιά την ιδέα ότι το σεξ είναι ένας ιδιωτικός τρόπος απόλαυσης για τα ενήλικα ζευγάρια.

Οι έφηβοι μεγαλύτερης ηλικίας κάποιες φορές μπορεί να διασκεδάζουν με την ιδέα ότι οι γονείς τους είναι σεξουαλικά ενεργοί, αλλά όταν αντιλαμβάνονται επανειλημμένως τη σεξουαλική τους δραστηριότητα μπορεί να νιώσουν αμηχανία και άγχος. Στην ουσία, αν και διαχειρίζονται καλύτερα το γεγονός ότι οι γονείς τους είναι σεξουαλικά όντα, δεν θέλουν στην πραγματικότητα να το πιστοποιήσουν ιδίοις όμμασι.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι σήμερα οι γονείς δεν πρέπει να δώσουν εξηγήσεις στο παιδί τους μόνο για την ιδιωτική τους στιγμή, την οποία διέκοψε. Πρέπει επίσης να εξηγήσουν διάφορα άλλα σεξουαλικά ερεθίσματα με τα οποία το παιδί μπορεί να έρθει αντιμέτωπο μέσα και έξω από το σπίτι, όπως είναι τα σεξουαλικά βοηθήματα και το πορνογραφικό υλικό.

Η μέση ηλικία στην οποία ένα παιδί έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με πορνογραφικό υλικό εκτιμάται να είναι τα 10 έτη. Οι εκπαιδευτές σεξουαλική υγείας τονίζουν πως είναι αφελές από τη πλευρά ενός γονέα να πιστεύει ότι μπορεί να προστατέψει το παιδί του από την επαφή με το πορνό. Το καλύτερο είναι να έχει εξηγήσει στο παιδί ότι κάποιες φορές οι άνθρωποι βλέπουν φωτογραφίες ή video με άλλους ανθρώπους να κάνουν σεξ, το οποίο ονομάζεται πορνό και είναι για τους ενήλικες και όχι για τα παιδιά, γιατί το μυαλό και η καρδιά των παιδιών δεν είναι ακόμα έτοιμα για να δουν κάτι τέτοιο. Καλό είναι να διευκρινιστεί επίσης, ότι δε θα τιμωρηθεί το παιδί εάν έρθει σε επαφή με κάτι τέτοιο, αλλά ότι πρέπει να το πει στους γονείς του, για να είναι σίγουροι ότι είναι καλά. Παράλληλα, οι γονείς είναι σημαντικό να μη μεταδίδουν την ανησυχία τους στα παιδιά όταν δίνουν αυτές τις εξηγήσεις και να προσπαθούν με ψυχραιμία και σταθερότητα να εκτιμήσουν τι γνωρίζει ήδη ένα παιδί και ποιες απορίες δεν έχει εκφράσει. Στην ουσία πρέπει να δώσουν τις απαραίτητες πληροφορίες, χωρίς όμως να περάσουν την ιδέα ότι το σεξ είναι κάτι κακό.

Ταυτόχρονα, για να διαφυλάξουν την ιδιωτική τους ζωή μέσα στη κρεβατοκάμαρα και να προλάβουν μια επόμενη είσοδο παιδιού σε ακατάλληλη στιγμή, καλό είναι να χρησιμοποιήσουν κλειδαριά και να ενθαρρύνουν τα παιδιά να χτυπούν την πόρτα πάντα πριν μπουν. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιούν μουσική, ή τον ήχο της τηλεόρασης για να μην ακούγονται κατά τη διάρκεια της πράξης, καθώς επίσης και να προγραμματίσουν τον «προσωπικό χρόνο των γονέων» κατά τον οποίο τα παιδιά θα ξέρουν ότι δεν πρέπει να ενοχλούν.

Είναι όμως επίσης πολύ σημαντικό να μην εξαντλείται όλη η οικειότητα του ζευγαριού πίσω από τις κλειδωμένες πόρτες. Είναι πολύ όμορφο οι δύο σύντροφοι να είναι συναισθηματικοί και τρυφεροί μπροστά στα παιδιά. Ένα φιλί, μια αγκαλιά, ένα χάδι, το κράτημα του χεριού, βοηθούν τους γονείς να λειτουργούν ως μοντέλα για τα παιδιά τους και να προάγουν την έκφραση της αγάπης με υγιείς τρόπους

Πηγή: philenews
- See more at: http://elita.philenews.com/el-gr/psychology-eidiseis/269/16606/otan-ta-paidia-mas-doun-na-kanoume-sex#sthash.8zuLqeQW.dpuf

Οι άνδρες υποφέρουν περισσότερο όταν χωρίζουν.

Όταν φέρουμε στο μυαλό μας ένα ζευγάρι που χωρίζει συνήθως αυτόματα σκεφτόμαστε πως η γυναίκα τα ‘χει βάψει μαύρα πιο πολύ από τον άντρα της υπόθεσης, ο οποίος μοιάζει σχετικά cool. Κι όμως, φαίνεται πως τα φαινόμενα απατούν, αφού μια έρευνα του Πανεπιστημίου Wake Forest στη Φλόριδα κατέληξε στο συμπέρασμα  πως οι άντρες ηλικίας 18 έως 23 ετών υποφέρουν περισσότερο όταν χωρίζουν, συγκριτικά με τις γυναίκες.   Μετά από μελέτη σε χίλιους ανύπανδρους ενήλικες, άντρες και γυναίκες, φάνηκε πως τελικά οι γυναίκες δεν είναι οι πιο ευάλωτες σε μια ερωτική σχέση. Απλά οι άντρες μπορούν και κρύβουν καλύτερα τη στεναχώρια τους.   
Γενικά, επιβεβαιώθηκε ότι τα δύο φύλα εκφράζουν διαφορετικά τη θλίψη τους. Ο άντρας μπορεί να μην έχει καταθλιπτικές τάσεις, αλλά αντιμετωπίζει ουσιαστικά προβλήματα που δημιουργούνται επειδή συνηθίζει να εμπιστεύεται ελάχιστα άτομα για πολύ προσωπικές του σκέψεις, πέραν από τη σύντροφο του. 
Αντίθετα, οι γυναίκες έχουν γενικά πολλούς στενούς φίλους, από τους οποίους δεν διστάζουν να ζητήσουν παρέα και συμπαράσταση.   
Εξηγείται λοιπόν και το γιατί το ποσοστό των αντρών που αυτοκτονούν λόγω ερωτικής απόρριψης είναι τρεις ως τέσσερεις φορές μεγαλύτερο απ’ αυτό των γυναικών που χωρίζουν απ’ τον άνθρωπό τους. Ίσως ακόμη οι νεαροί άντρες να αργούν να το ξεπεράσουν επειδή όταν επιλέγουν να είναι σε σχέση, όπως φάνηκε στη μελέτη, ενδιαφέρονται πιο πολύ για την ποιότητα της, ενώ οι γυναίκες πολλές φορές συμβιβάζονται απλά για να έχουν έναν άντρα δίπλα τους.   - See more at: http://elita.philenews.com/el-gr/psychology-eidiseis/269/2121/oi-antres-ponane-pio-poly-otan-chorizoun#sthash.ER2q394U.dpuf

Desperado

Σε έναν κόσμο που μας έμαθαν ότι τα άψυχα πράγματα έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα συναισθήματα , σε έναν κόσμο που η αγάπη, ακόμα και στους νέους ανθρώπους αμφισβητείται σε καθημερινή βάση, έρχονται αυτές οι ιστορίες αγάπης να δώσουν μία άλλη όψη , να εκφορτίσουν συναισθηματικά πολλούς - και εμένα - και να αναδείξουν τα συναισθήματα ξανά στην κορυφή της πυραμίδας της ζωής. Οι ιστορίες θα μιλάνε για αγάπη, φιλία, μίσος, έρωτα, πόθο, πάθος, αλλα και για άλλα συναισθήματα και θά είναι φανταστικές , για αυτό και οποιαδήποτε ομοιότητα σε πρόσωπα και καταστάσεις θα οφείλεται περισσότερο στην προσθετική φαντασία των αναγνωστών... http://istoriesagaphs.blogspot.gr/

Με το πρώτο φως…

Είχε πάει για άλλη μια φορά να δει τους γονείς του. Ήταν και οι δύο βαριά άρρωστοι,  μα η μάνα του περισσότερο. Άνοιξε την πόρτα και κοίταξε τον πατέρα του. Ήταν ότι είχε απομείνει από αυτόν.  Μέσα σε τρεις μήνες είχε χάσει 20 κιλά και φαινόταν 15 χρόνια μεγαλύτερος. Το βλέμμα του ικετευτικό, για να τον λυπάσαι. Ήξερε ότι έχει την αρρώστια  μέσα του σε δύο σημεία. Η αποτυχία της εγχείρησης του  άφησε  ένα παράσημο που έπρεπε αλλά αδυνατούσε να αλλάζει δύο φορές την ημέρα όταν γέμιζε.

Μα περισσότερο από όλα τον πείραζε η σκέψη ότι η γυναίκα του θα πεθάνει πρώτη. Εκείνη καθόταν σε μια καρέκλα γερμένη προς τα πίσω. Είχε φουσκωμένη κοιλιά λόγω δυσλειτουργίας του συκωτιού, πόδια διπλάσια από τα κανονικά. Το κίτρινο δέρμα στο πρόσωπο της δεν είχε πια υποψία κρέατος και λίπους.  Μόνο δέρμα  κόκαλα και δυο μάτια να δείχνουν σβηστά από ζωή. Σβηστά από ελπίδα. Καρφωμένα στο τέλος που ολοένα πλησιάζει 

"Θέλω να με αγαπάς γιε μου"  του είπε κλαίγοντας  Ήταν κάτι που έλεγε συχνά στο παρελθόν μα τώρα είχε ιδιαίτερη σημασία. "Μπορεί σε λίγο να μην ζω". Μάζεψε τις δυνάμεις του για να δείξει σταθερή φωνή. "Σταμάτα να λες βλακείες. Ξέρεις ότι θα τα καταφέρεις. Σε χρειαζόμαστε". Σηκώθηκε, μάζεψε τα πράγματα του και άνοιξε την πόρτα του σπιτιού για να φύγει, μια πόρτα που θα πέρναγε δυο φορές στους επόμενους τρεις μήνες η κρύα πνοή του θανάτου...